“เกี้ยมอี๋” หรือ ที่คน ไทย-แต้จิ๋ว คุ้นเคยในชื่อ “เจียมบี้อี๊” (尖米丸) เป็นหนึ่งในชนิดก๋วยเตี๋ยวของจีน ทำจากการนวด แป้งข้าวเจ้า กับ น้ำเปล่า ปั้นด้วยมือให้เป็นก้อนกลม
คำว่า เกี้ยมอี๋ มาจากคำภาษาจีนแต้จิ๋วว่า เจียมอี๊. เจียม แปลว่า แหลม. อี๊ แปลว่า ลูกกลม ๆ. เจียมอี๊ หรือ เกี้ยมอี๋ หมายถึง ของกินชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าเป็นตัวเล็ก ๆ ยาวรี หัวท้ายแหลมคล้ายลอดช่อง ใช้ปรุงเป็นอาหารเช่นเดียวกับเส้นก๋วยเตี๋ยว. เกี้ยมอี๋แบบดั้งเดิมของจีนปรุงแบบก๋วยเตี๋ยวน้ำ แต่ไทยอาจดัดแปลงเป็นก๋วยเตี๋ยวแห้ง
ก๋วยเตี๋ยว เกี้ยมอี๋ นิยมกินกันในหลายประเทศในทวีปเอเชีย เช่น จีน ฮ่องกง ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย เวียดนาม กัมพูชา รวมทั้ง ประเทศไทย จึงทำให้มีชื่อเรียกที่หลากหลาย เช่น
ฮ่องกง และ ไต้หวัน: “銀針粉” (Yin zhen fen – หยินเจี้ยนเฟิ่น) แปลและเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า “Silver needle noodle” หรือ “Silver pin noodle” เพราะลักษณะของก๋วยเตี๋ยวที่มีปลายแหลมที่หัวและท้ายคล้ายเข็ม
มาเลเซีย และ สิงคโปร์: 老鼠粉” (Lo shu fun – โลชีฟัน / Lao shu fen – เหลาฉูเฟิ่น) แปลและเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า “Rat noodle” หรือ “Rat tail’s noodle” เพราะเส้นก๋วยเตี๋ยวมีลักษณะคล้ายหางหนู
ชาวอินโดนีเซีย: “Locupan” (ลั่วชูปั่น) แปลจาก “Lao shu fen” จากการที่เส้นก๋วยเตี๋ยวมีลักษณะคล้ายหางหนู
เวียดนาม: “Bánh bột lọc” (แบ๋งห์ โบต ลอค) ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Rice pin noodle” หรือ “Rice drop noodle”
กัมพูชา: “Lort” หรือ “Lot” (หลอท) ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Short rice noodle” นิยมนำไปผัด เรียกว่า “Lort cha” (หลอทแฉ่) หากินได้ตามท้องถนนทั่วไป
เครดิต : เจาะเวลาหาอดีต
